Ўринбой Абдуллаев

Ўринбой Абдуллаев 1912-йил 18-апрелда (эски услубда 5-апрелда) Сирдарё вилоятининг Бағяб қишлоғида туғилган; бу жой ҳозир Қорақалпоғистоннинг Тўрткўл тумани ҳудудида. Бошланғич таълим олгач, колхозда ишлаган. Унинг миллати ҳақида манбалар бир хил фикрда эмас: 1984-йилда чоп этилган маълумотнома уни қорақалпоқ, 1987-йилги энсиклопедия ўзбек деб кўрсатади.

1943-йил январида Қизил Армияга чақирилган, шу йилнинг май ойидан фронтда бўлган. У 3-зарбдор армия таркибидаги 219-Идритса ўқчи дивизияси 375-ўқчи полкининг 1-ўқчи ротасида оддий аскар эди (2-Болтиқбўйи фронти).

1944-йил 18-июлга ўтар кечаси катта сержант Хакимян Ахметгалин бошчилигидаги ўн кишилик разведка гуруҳи таркибида фронт чизиғи ортига юборилди. Латвиянинг Лудза ҳудудида, Сунуплява қишлоғи яқинидаги 144,0-баландликда гуруҳ қуршовда қолиб, устун келган душман билан жанг қилди ва тепаликни ушлаб турди. Қўмондонлик гуруҳнинг ҳаммаси ҳалок бўлган деб ҳисоблади. Жангдан сўнг контузия олган Абдуллаев асирга тушиб, Магдебург яқинидаги конслагерга жойлаштирилди.

1945-йил 24-мартдаги СССР Олий Кенгаши Президиуми фармони билан баландликни ҳимоя қилган гуруҳ аъзоларига, жумладан, Абдуллаевга ҳам Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони берилди; фармон уларни ҳалок бўлганлар қаторида кўрган эди. Олтин Юлдуз медали (рақами 11152) ва Ленин ордени унга омон экани маълум бўлгач, 1961-йилда топширилди.

Урушдан кейин Уфада бўлиб, сўнг Қорақалпоғистон МССРга қайтган ва колхозда ишлаган; XXII партия съэзди номидаги колхозда пахтакорлар бригадири бўлган. 1962-йил майида ва 1963-йил ноябрида 144-баландликка қайтиб борган. 1965-йилда партия сафига қабул қилинган. 1989-йил 15-августда Тўрткўл туманида вафот этган.

Сунуплява қишлоғида 144-баландлик ҳимоячиларига бағишланган ёдгорлик мажмуаси бор; унда гуруҳнинг ўн бир миллат вакиллари ҳам тилга олинади.