Хосият Бобомуродова

Хосият Бобомуродова 1950-йил 2-майда Хатирчи туманида туғилган (манбаларда туғилган жойи Оқравот қишлоғи ва «Ибн Сино» жамоа хўжалиги деб кўрсатилади; ҳозир туман Навоий вилоятига киради). Отаси — мулла Бобомурод, маърифатли, сўзга уста киши; шоира Навоий, Жомий, Фурқат номларини ва «Чор дарвеш», «Минг бир кеча» каби асарларни илк бор ундан эшитган.

1966-йилда ўрта мактабни битириб, Тошкент давлат педагогика институтига ўқишга кирди, 1967-йилда турмуш қийинчиликлари сабаб сиртқи бўлимга ўтди. Ўн етти ёшидан бошланғич синф ўқитувчиси, йигирма беш ёшидан мактаб директори бўлиб ишлади. Дастлабки шеърлари «Гулистон» ва «Шарқ юлдузи» журналларида босилди.

1978-йилда вилоят газетасига ишга ўтди. 1979-йилда «Дарёдан қатра» номли биринчи шеърий тўплами нашр этилиб, шу йили Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасига аъзо қилиб олинди. Кейинги йилларда 1984-йилда «Қалб титроғи» ва «Турналарим», 1988-йилда «Самарқандга мактублар», 1992-йилда «Мен узган гуллар», 1997-йилда «Мурод қасри», шунингдек «Жонимнинг эгаси», «Ватан ягонадир» каби китоблари, «Бола кўтарган аёл» драмаси ва публитсистик асарлари чиқди. Унинг китоблари сони ўттиздан ошади, асарлари тожик, рус, инглиз ва хитой тилларига таржима қилинган.

1983–1989-йилларда Навоий вилояти, 1990–2003-йилларда Самарқанд вилояти Ёзувчилар уюшмасида масъул котиб бўлиб ишлади, 2003–2005-йилларда «Зарафшон» нашриёти директори эди. Ҳозир Самарқанд халқаро технология университетининг Ўзбек тили ва маданияти марказида профессор, «Ватан сабоқлари» фанидан дарс беради; университет мадҳиясининг сўзлари ҳам унга тегишли.

У «Шуҳрат» медали, «Меҳнат шуҳрати» ва «Эл-юрт ҳурмати» орденлари билан тақдирланган, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими ва Халқ таълими аълочиси. 70 ёши муносабати билан икки жилдлик танланган асарлари нашр этилди. 2026-йил март ойида Президент фармони билан унга «Ўзбекистон Республикаси халқ шоири» фахрий унвони берилди.