Anatoliy Anichkin

Anatoliy Antonovich Anichkin — sovet va o'zbekistonlik hujjatli kino ijodkori, ssenariynavis va muharrir. U 1930-yilda Moskvada tug'ilgan, Chernivtsi davlat universitetining filologiya fakultetini tamomlagan va Moskvada bir muddat rus tili va adabiyotidan dars bergan.

1956-yilda Anichkin kasbini o'zgartirib, jurnalistika bilan shug'ullanish niyatida Toshkentga ko'chib kelgan. «Pravda Vostoka» tahririyatida jurnalist Georgiy Dimov unga hujjatli kinoda o'zini sinab ko'rishni maslahat bergan va ko'p o'tmay u Malik Qayumov boshchilik qilgan Toshkent kinoxronika studiyasida ish boshlagan.

1956–1970-yillarda Anichkin O'zbekiston hujjatli va ilmiy-ommabop filmlar kinostudiyasining («O'zkinoxronika») ijodiy birlashmasida muharrir, katta muharrir, so'ng bosh muharrir bo'lib ishlagan. Respublikaning ko'plab kinodramaturglari va rejissyorlari uni o'zlariga ustoz deb eslaydi.

Hamkasblarining so'zlariga ko'ra, u hujjatli film ssenariysini avvalo kelajakdagi kartinaning zich, obrazli rejasi deb bilgan va bunday dramaturgiyada faktlarni birlashtiruvchi aniq obraz topish eng muhim deb hisoblagan.

1970-yildan Anichkin SSSR Melioratsiya va suv xo'jaligi vazirligining kinomuxbirlik punkti uchun ssenariylar yozgan, keyin SSSR Yengil sanoat vazirligi kinomuxbirlik punktida rejissyor bo'lib ishlagan. Uning filmlari orasida «Toshkent doim Toshkent» (1966), «Suv olib kel» (1969), «O'zbekiston yo'llari» (1969), «O'n bir va bir» (1970), «Do'stlik va hamkorlik forumi» (1977) bor.

1981-yil 1-martdan u O'zbekiston SSR Kinematografchilar uyushmasi a'zosi bo'lgan. Kinodan tashqari Anichkin hikoyalar va she'rlar yozgan; keyingi she'rlari va yozuv daftarlari «Pososhok» to'plamiga kirgan. 2000-yillarning oxirida u Moskva va Quddusda yashagan.

Rus Vikipediyasi ma'lumotlariga ko'ra, Anatoliy Anichkin 2014-yil 8-avgustda vafot etgan.