Ikrom Otamurod

Ikrom Otamurod (haqiqiy familiyasi Otamurodov) 1951-yil 5-mayda Qashqadaryo viloyatining Kasbi tumanidagi qishloqda tug'ilgan. Yozuvchilar uyushmasining xabarida tug'ilgan joyi Xo'jakasbi qishlog'i deb ko'rsatilgan.

O'rta maktabni bitirgach, 1969–1974-yillarda Toshkent davlat universitetining (hozirgi O'zbekiston Milliy universiteti) jurnalistika fakultetida o'qigan. Mehnat faoliyatini 1974-yilda «O'zbekiston ensiklopediyasi» nashriyotida muharrir bo'lib boshlagan, 1975-yildan umrining oxirigacha «Sharq yulduzi» jurnalida ishlagan: avval adabiy xodim, keyin she'riyat bo'limi mudiri bo'lgan.

Birinchi she'riy to'plami «Vaqt ranglari» 1982-yilda chiqqan. Undan keyin «Janub qushlari» (1983), «Ufqlar orti bepoyon» (1987) va boshqa kitoblari nashr etilgan. 1986-yilda falastinlik shoir Muin Bsisuga bag'ishlangan «Yarador umid otlari» dostonini yozgan; adabiy ma'lumotnomalarda bu doston 1980-yillar o'zbek she'riyatidagi sezilarli voqea sifatida tilga olinadi.

1990-yilda «Uzoqlashayotgan og'riq» dostonini yaratgan: unda inson qalbidan uzoqlashib borayotgan e'tiqod, burch va insoniylik tuyg'ulari mavzu qilingan. Keyingi yillarda «Sopol siniqlari» (1994), «Ichkari va tashqari» (1997), «Tavr» (2005), «Tanazzul» (2008), «Hijron imtihoni» kabi to'plamlari chiqqan.

Ikrom Otamurod tarjima bilan ham shug'ullangan: Uolt Uitmen, Pablo Neruda, Yevgeniy Yevtushenko, O'ljas Sulaymon, Mahmud Darvish va Muin Bsisuning she'r va dostonlarini o'zbek tiliga o'girgan. Asarlari qozoq, qirg'iz, tojik, gruzin, turk, arab, bolgar, rus, moldavan va ozarbayjon tillariga tarjima qilingan.

1999-yilda «Do'stlik» ordeni bilan taqdirlangan, «O'zbekistonda xizmat ko'rsatgan madaniyat xodimi» unvoniga sazovor bo'lgan. 2026-yil 12-iyulda Toshkentda 75 yoshida vafot etgan; bu haqda O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasi xabar bergan.