Iqbol Mirzo

Iqbol Mirzo (asl ismi Iqboljon Mirzakarimovich Mirzaaliyev) 1967-yil 1-mayda Farg'ona viloyatining Bag'dod tumaniga qarashli Qo'shtegirmon qishlog'ida o'qituvchilar oilasida tug'ilgan. Oilada olti farzand bo'lgan. Bag'dod tumanidagi 19-maktabda o'qigan, keyin Farg'onadagi oliy o'quv yurtida o'zbek tili va adabiyoti yo'nalishida tahsil olgan; 1985–1987-yillarda Tomskda harbiy xizmatni o'tagan.

She'rlari matbuotda 1980-yildan chiqa boshlagan. 1992-yilda Toshkentga kelib, «O'zbekiston tabiati» gazetasida jurnalist bo'lib ishlagan, so'ng «Vatan» haftaligida mas'ul lavozimlarda faoliyat yuritgan. 1996-yildan O'zbekiston milliy teleradiokompaniyasida katta muharrir, direktor o'rinbosari va studiya bosh muharriri bo'lgan.

Birinchi she'riy to'plami «Yurakning shakli» 1993-yilda nashr etilgan. Undan keyin «Ko'ngil», «Seni sog'inaman», «Meni eslaysanmi?», «Tanlangan she'rlar», «Qo'shiqlarim» kabi kitoblari chiqqan; ko'plab she'rlari qo'shiqqa aylangan. 2015-yilda «Zarb» qissasi, 2016-yilda «Bonu» romani, 2018-yilda uch tomlik asarlar saylanmasi bosilgan. Shuningdek, Edmon Rostanning «Sirano de Berjerak» tragikomediyasini o'zbek tiliga tarjima qilgan.

Dramaturg sifatida «Samarqand sayqali» (2016), «Alisherbek va Husayn» (2021) va «Usmon Nosir» (2022) pyesalari sahnalashtirilgan. Rus, tojik va turkman tillarida ham kitoblari nashr etilgan.

2006–2018-yillarda O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasi raisining o'rinbosari bo'lgan. 2010-yildan 2020-yilgacha Oliy Majlis Senati a'zosi bo'lgan, 2020-yildan Oliy Majlis Qonunchilik palatasi deputati (O'zbekiston Liberal-demokratik partiyasidan). 2020-yilda filologiya fanlari bo'yicha falsafa doktori (PhD) darajasini olgan.

1999-yilda «Shuhrat» medali, 2005-yilda «O'zbekiston xalq shoiri» faxriy unvoni, 2014-yilda «Fidokorona xizmatlari uchun» ordeni, 2025-yilda «Mehnat shuhrati» ordeni bilan taqdirlangan.