Sarvar Azimov

Sarvar Olimjonovich Azimov 1923-yil 20-mayda Jizzaxda ziyoli oilada tug'ilgan; u shoir Hamid Olimjonning ukasi edi. Toshkentdagi pedagogika texnikumini bitirgach, O'rta Osiyo davlat universitetining filologiya fakultetida o'qigan va uni 1946-yilda tamomlagan. Keyinchalik filologiya fanlari doktori darajasini olgan.

1948–1955-yillarda u O'zbekiston SSR Fanlar akademiyasining Til va adabiyot institutida ilmiy xodim, sektor mudiri va direktor o'rinbosari bo'lib ishlagan. Hamid Olimjon ijodini o'rganib, shu mavzuda monografiya yozgan (1967). 1955–1956-yillarda O'zbekiston Kompartiyasi Markaziy Komitetining fan va madaniyat bo'limiga mudirlik qilgan.

1956–1957-yillarda Azimov Yozuvchilar uyushmasi boshqaruvining birinchi kotibi, 1957–1959-yillarda O'zbekiston SSR madaniyat vaziri bo'lgan. 1959–1969-yillarda Ministrlar Soveti raisining o'rinbosari va O'zbekiston SSR tashqi ishlar vaziri lavozimlarini birga egallagan. Shu yillarda O'zbekiston SSR Oliy Soveti deputati ham bo'lgan.

1969–1974-yillarda u SSSRning Livandagi, 1974–1980-yillarda Pokistondagi favqulodda va muxtor elchisi bo'lgan. 1980-yilda yurtga qaytib, yana Yozuvchilar uyushmasi boshqaruviga birinchi kotib sifatida rahbarlik qilgan, 1988–1991-yillarda yana O'zbekiston SSR tashqi ishlar vaziri bo'lgan. 1990–1991-yillarda O'zbekiston Prezidenti kengashi a'zosi edi.

Adabiy faoliyatida pyesalar, qissalar, hikoyalar va kinossenariylar bor: «Qonli sarob» (1964) va «Zamon dramasi» (1968) pyesalari, «Kamalak» (1964) va «Ikki dil — ikki olam» (1967) qissalari; N. Rojkov bilan hammuallifligda ikki kinossenariy yozgan. Adabiyotdan darsliklar hammuallifi, adabiyot jarayoni va madaniy meros haqidagi maqolalar muallifi; 1988-yilda ikki jildlik «Saylanma» asari chop etilgan.

Uning xizmatlari «O'zbekiston SSR xizmat ko'rsatgan fan arbobi» (1973) va «O'zbekiston SSR xalq yozuvchisi» (1983) unvonlari, Oktyabr inqilobi ordeni va uchta Mehnat Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan. Sarvar Azimov 1994-yilda Toshkentda vafot etgan.