Biografiya
Sayid Ahmad, adabiy taxallusi Saidiy, XIV asr oxiri va XV asrning birinchi yarmida Hirotda yashagan shoir. U temuriy shahzodalardan, Mironshohning o'g'li bo'lib, davlat boshqaruvi ishlarida qatnashmagan.
Shoir turkiy va forsiy tillarda she'r yozib, devon tuzgan. Eng mashhur asari — maktub (noma) janridagi «Ta'ashshuqnoma» dostoni («Oshiqlar maktublari»; Navoiy uni «Latofatnoma» deb atagan). Asar 1435–36-yillarda yaratilgan va amakisi Shohrux mirzoga bag'ishlangan.
Doston Xorazmiyning «Muhabbatnoma»si va Xo'jandiyning «Latofatnoma»siga nazira tarzida yozilgan, shuning uchun tuzilishi ham ularga o'xshaydi: unda o'nta maktub bor. Biroq Sayid Ahmad maktublarni masnaviy shaklda yozib, ularga g'azal va boshqa lirik janrlarni aralashtirgan, har bir g'azalni muayyan maqom bilan bog'lagan, ikkinchi nomaning barcha misralarida tajnisli qofiya qo'llagan.
Maktublar turkiy tilda bitilgan va rang-barang she'riy shakllarga boy. Asar o'zbek adabiyotida noma janrining rivojini va XV asr o'zbek adabiy tilini o'rganishda muhim manba sanaladi. Yagona qo'lyozmasi Londondagi Britaniya muzeyida, fotonusxasi esa O'zbekiston Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutida turadi.
Hayot yo'li
- 1435«Ta'ashshuqnoma»ni yozish
1435–36-yillarda amakisi Shohrux mirzoga bag'ishlab yozgan.
Asarlar
- «Ta'ashshuqnoma» («Oshiqlar maktublari») (1435)
Nomalardan iborat doston, 1435–36; Navoiy uni «Latofatnoma» deb atagan.