Биография
Сайид Аҳмад, адабий тахаллуси Саидий, XIV аср охири ва XV асрнинг биринчи ярмида Ҳиротда яшаган шоир. У темурий шаҳзодалардан, Мироншоҳнинг ўғли бўлиб, давлат бошқаруви ишларида қатнашмаган.
Шоир туркий ва форсий тилларда шеър ёзиб, девон тузган. Энг машҳур асари — мактуб (нома) жанридаги «Таъашшуқнома» достони («Ошиқлар мактублари»; Навоий уни «Латофатнома» деб атаган). Асар 1435–36-йилларда яратилган ва амакиси Шоҳрух мирзога бағишланган.
Достон Хоразмийнинг «Муҳаббатнома»си ва Хўжандийнинг «Латофатнома»сига назира тарзида ёзилган, шунинг учун тузилиши ҳам уларга ўхшайди: унда ўнта мактуб бор. Бироқ Сайид Аҳмад мактубларни маснавий шаклда ёзиб, уларга ғазал ва бошқа лирик жанрларни аралаштирган, ҳар бир ғазални муайян мақом билан боғлаган, иккинчи номанинг барча мисраларида тажнисли қофия қўллаган.
Мактублар туркий тилда битилган ва ранг-баранг шеърий шаклларга бой. Асар ўзбек адабиётида нома жанрининг ривожини ва XV аср ўзбек адабий тилини ўрганишда муҳим манба саналади. Ягона қўлёзмаси Лондондаги Британия музейида, фотонусхаси эса Ўзбекистон Фанлар академияси Шарқшунослик институтида туради.
Ҳаёт йўли
- 1435«Таъашшуқнома»ни ёзиш
1435–36-йилларда амакиси Шоҳрух мирзога бағишлаб ёзган.
Асарлар
- «Таъашшуқнома» («Ошиқлар мактублари») (1435)
Номалардан иборат достон, 1435–36; Навоий уни «Латофатнома» деб атаган.