Аббос Бакиров

Аббос Бакиров андижонлик, 1910-йил 16-майда туғилган. 1931-йилдан Андижон вилоят мусиқали драма ва комедия театрида (ҳозир Заҳириддин Муҳаммад Бобур номидаги театр) ишлай бошлаган ва бу саҳнага ўн йиллар давомида, 1972-йилгача содиқ қолган. Театрда саҳна ходимидан бош режиссёр ва бадиий раҳбарликкача кўтарилган, режиссёрликда устози Ишоқхон қори Каримов бўлган.

Актёрлик йўлини Маҳкам полвон («Боғбон қиз») каби роллар билан бошлаган. Кейинчалик Рустам (У. Исмоиловнинг «Рустам» спектаклида), Фердинанд (Шиллернинг «Макр ва муҳаббат»и), Ғофур (Ҳамзанинг «Бой ила хизматчи»си), Ромео, Гоголнинг «Ревизор»ида Хлестаков ва Городничий ролларини ижро этган.

1940-йилдан саҳна асарларини ҳам қўя бошлаган ва 40 дан ортиқ спектакл яратган. Улар орасида «Алишер Навоий», «Муқимий», «Оғриқ тишлар», «Холисхон», «Нурхон», «Нодира», «Лайли ва Мажнун» бор.

Кинога 1939-йилда «Азамат» филмидаги бош рол билан кирган. Энг машҳур экран образлари: «Амирликнинг парчаланиши» (1955) филмида Бухоро амири, «Абу Али ибн Сино» (1956) филмида Султон Маҳмуд Ғазнавий, «Ўтган кунлар» (1969) филмида Юсуфбек ҳожи.

Ўзбекистон ССР халқ артисти (1939), Меҳнат Қизил Байроқ ордени совриндори (1959), СССР халқ артисти (1970) ва Ҳамза номидаги Ўзбекистон ССР Давлат мукофоти лауреати (1970). 2001-йилда вафотидан кейин «Буюк хизматлари учун» ордени билан тақдирланган.

Аббос Бакиров 1974-йил 29-январда Андижонда вафот этган ва шу шаҳарда дафн қилинган. Қизи Ойбарчин Бакирова ҳам актриса бўлиб, 2000-йилда Ўзбекистон халқ артисти унвонини олган. Андижон шаҳар ёшлар театри ва шаҳардаги кинотеатрлардан бири Бакиров номи билан аталади.