Абдуқаҳҳор Иброҳимов

Абдуқаҳҳор Абдусаматович Иброҳимов 1939-йил 16-августда Тошкентнинг Кўкча даҳасида туғилган. 1957–1962-йилларда Тошкент давлат университетининг филология факултети журналистика бўлимида ўқиган.

Меҳнат йўлини матбуотда бошлаган: 1962–1972-йилларда «Ўзбекистон маданияти» газетасида адабий ходим, кейин бўлим мудири, 1972–1975-йилларда «Гулистон» журналида масъул котиб бўлган. 1975–1977-йилларда Москвадаги Олий адабиёт курсларида таҳсил олган, қайтгач 1978–1984-йилларда «Ўзбекистон адабиёти ва санъати» газетасида бўлим мудирлик қилган.

1984–1986-йилларда Маданият вазирлиги ҳузуридаги репертуар-таҳрир ҳайъатининг бош муҳаррири бўлган. 1990–1993-йилларда Президент девонида консултант ва етакчи консултант лавозимларида ишлаган, 1994-йилдан «Маънавият ва маърифат» республика марказида бош мутахассис бўлган.

Адабий ижоди 1960-йилларда бошланган. «Қоя остида» (1972), «Сўнгги нур» (1977), «Осмон яқин, ер юмшоқ» (1982) ҳикоялар тўпламлари, «Уйқу келмас кечалар» (1998) романи нашр этилган. Публитсистик китоблари — «Тил – тақдир демак» (1990), «Ватан туйғуси» (1996, ҳамкорликда) ва «Бизким, ўзбеклар» (1999) — тил масалалари ва қадимий ўзбек давлатчилиги тарихига бағишланган.

Кенг жамоатчиликка у кўпроқ драматург сифатида танилган. «Биринчи бўса» лирик драмаси 1971-йилда «Ёш гвардия» театрида (ҳозирги Аброр Ҳидоятов номидаги театр) саҳналаштирилган. «Арра», «Майли, майли», «Зўлдир», «Мени айтди деманг», «Сочқи», «Шайтон йўли» ва бошқа комедиялари Тошкент ҳамда вилоят театрларида, шунингдек бошқа давлатлар саҳналарида қўйилган.

1990-йилда Ўзбекистон ССР санъат арбоби унвонига сазовор бўлган, 1999-йилда «Меҳнат шуҳрати» ордени билан мукофотланган. Абдуқаҳҳор Иброҳимов 2020-йил 20-июнда 80 ёшида вафот этган; бу ҳақда Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси хабар берган.