Андрей Пак

Андрей Инсунович Пак 1926-йил ноябрида туғилган. Унинг туғилган куни ва жойи мавжуд маълумотномаларда кўрсатилмаган. Миллати корейс, бутун касбий фаолияти Ўзбекистон геологияси билан боғлиқ.

1951-йилда Пак ўша пайтда Алишер Навоий номини олиб юрган Самарқанд давлат университетини тамомлаган. Университетдан сўнг Краснохолм геология-қидирув экспедициясида бош геолог ва қидирув партиялари бошлиғи бўлиб ишлаган.

У олтин, кумуш, уран, фосфорит, фируза ва кварс қуми конларини қидириш ва разведка қилишда қатнашган. Бу ишнинг энг машҳур натижаси Қизилқумдаги Учқудуқ уран кони бўлди: Пак унинг кашфиётчилари қаторида бўлган ва Учқудуқ разведка партиясида ишлаган. Шу кон асосида Навоий кон-металлургия комбинати қурилган.

1959-йилда Учқудуқни кашф этгани учун Ленин мукофотини бир гуруҳ геологлар — Ф. Н. Абакумов, А. И. Пак, А. А. Петренко, М. Э. Пояркова ва В. И. Кузменко олишган. Бундан ташқари, Пак Меҳнат Қизил Байроқ ордени ва «Коннинг кашфиётчиси» нишони билан тақдирланган.

1965-йилда номзодлик диссертациясини ҳимоя қилган. 1967-йилдан умрининг охиригача Ўзбекистон ССР Фанлар академиясининг Геология ва геофизика институтида аввал катта, кейин етакчи илмий ходим бўлиб ишлаган. 1984-йилда геология-минералогия фанлари доктори бўлган. Кейинги йиллардаги илмий ишининг самараси — Ер тарихида нураш пўстлоғининг эволюцияси ҳақидаги монография (Тошкент, 1987).

Андрей Пак 1994-йилда вафот этган.