Исай Гибалевич

Исай Ханонович Гибалевич 1923-йил 30-октябрда Қўқонда (ҳозирги Фарғона вилояти) туғилган. У Улуғ Ватан уруши қатнашчиси бўлган: уруш йилларидаги жасорати учун 1943-йилда «Жасорат учун» медали ва Қизил Юлдуз ордени, 1944-йилда III даражали Шон-шуҳрат ордени, 1945-йилда яна бир Қизил Юлдуз ордени билан тақдирланган.

Кинода 1947-йилдан ишлай бошлаган: аввал режиссёр ёрдамчиси ва оператор ассистенти, кейинчалик оператор бўлган. 1953-йилдан 1988-йилгача — яъни ўттиз беш йил — Тошкентдаги ҳужжатли ва илмий-оммабоп филмлар студиясида (кейинроқ у Ўзбекистон илмий-оммабоп ва кинохроника-ҳужжатли филмлари студияси деб аталган) режиссёр бўлиб хизмат қилган.

Оператор сифатида унинг номи 1958-йилдан бошлаб филмлар сарлавҳаларида учрайди, режиссёр сифатида биринчи асари 1959-йилда чиққан «Зулмат дунёсида» филми бўлди. Кейинги ўттиз йилда у ўнлаб ҳужжатли ва илмий-оммабоп филмлар яратган, уларнинг кўпчилигини ўзи суратга ҳам олган.

Мавзулари хилма-хил бўлган: қишлоқ хўжалиги ва суғориш («Қарши чўли», «Оч дашт», «Ўзбекистон ирригацияси»), Тошкент ҳаёти ва унинг метроси («Улар метро қуришади», «Тошкентда метро бор»), Қорақалпоғистон («Совет қорақалпоғи», «Менинг Қорақалпоғим»), олимлар ва янги техника ҳақидаги филмлар («Академик Абдуллаев», «Ҳаёт катта молекуладир»), шунингдек, расмий тадбирлар ва фестиваллар солномаси.

1975-йилда унга Ўзбекистон ССРда хизмат кўрсатган маданият ходими унвони берилган, 1985-йилда эса II даражали Ватан уруши ордени билан мукофотланган. Гибалевич 1996-йилда вафот этган.