Биография
Манзурабону (Бону тахаллуси билан ҳам ёзган) 1900-йилда Тошкентда, ҳозирги Хуршид кўчаси ўрнидаги Раис кўча маҳалласида туғилган ва 1970-йилда вафот этган шоирадир. Ёшлигида маҳалладаги эски мактабда ўқиган, Навоий, Фузулий ва Машраб шеърларини севиб мутолаа қилган.
Қариндоши, мактабдор шоира Нозимахоним уни ўз тарбиясига олди: унга форс тили ва адабиёти ҳамда туркий халқлар адабиётидан сабоқ берди. Тахминан ўн олти ёшида устози маслаҳати билан Манзурабону тахаллусини олди ва анъанавий лирик услубда ғазаллар ёза бошлади.
Нозимахоним қўлида озодлик ва маърифат ғоялари руҳида камол топган шоира 1920-йилларда хотин-қизлар эрки мавзусидаги ҳаяжонли шеърлари билан кўзга ташланди. У Тошкентда ташкил этилган Хотин-қизлар клуби ишида қатнашган, «Янги йўл» ва «Шарқ ҳақиқати» газеталарида ҳамда «Янги йўл» номли ойномада мунтазам чиқиш қилган.
Кейинчалик шеърларини қўлёзма девонга жамлади. Севги-муҳаббатга бағишланган ғазаллари халқ орасида танилган.
Ҳаёт йўли
- 1900Тошкентда туғилган
- 1910-йилларНозимахоним шогирди бўлиб, Манзурабону тахаллусини олган
- 1920-йилларХотин-қизлар эрки мавзусидаги шеърлар билан чиққан, Хотин-қизлар клубида фаол бўлган
- 1970Вафот этган