Оқилжон Ҳусанов

Оқилжон Ҳусанов 1932-йилнинг апрелида Жиззах туманидаги (ҳозирги Шароф Рашидов тумани) Равотлик қишлоғида деҳқон оиласида туғилган. 1940–1949-йилларда ўрта мактабда ўқиган, сўнг Самарқанд давлат университетида таҳсил олган (1949–1954).

Университетдан кейин Самарқанд вилоят газетаси «Ленин йўлида»да ишлаб, мусаҳҳиҳликдан масъул котиб лавозимигача кўтарилган. Ёзувчилик фаолияти талабалик йилларидаёқ бошланган.

1960-йилда Тошкентга кўчиб келиб, «Муштум» ҳажвий журналида адабий ходим, бўлим мудири ва масъул котиб бўлиб ишлаган. 1967-йилда «Шарқ юлдузи» журналига ўтган ва 1979-йилгача аввал бўлим мудири, кейин масъул котиб вазифасини бажарган. 1980-йилдан «Гулистон» журналида турли лавозимларда хизмат қилиб, бош муҳаррир ўринбосаригача кўтарилган.

Унинг китоблари 1960-йиллардан чоп этила бошлаган: «Қўшиқчининг тақдири» (1963), «Меҳри дарёлар» (1971), «Бўлмаганга бўлишма» (1973), «Тоғда ўсган бола» (1975), «Қашқар гўзали» (1976). Кейинги йилларда «Сирли одам» (1980), «Тақилмаган узук» (1983), «Бахт қаерда» (1987), «Қишлоққа саёҳат» (1988), «Учолса ҳам учолмаган турна» (1990), «Устанинг муҳаббати» (1991) нашр этилган; «Гўрўғли қиссаси» ҳам унинг номи билан боғлиқ. Асарларида болалик хотиралари, ёшларнинг орзулари ва муҳаббат воқеалари ёритилган; бир қанча китоблари рус ва бошқа тилларга таржима қилинган.

1982-йилда унга Ўзбекистон ССРда хизмат кўрсатган маданият ходими фахрий унвони берилган. Оқилжон Ҳусанов 2001-йилда вафот этган.