Пётр Лернер

Пётр Михайлович Лернер 1922-йил 23-февралда Украинанинг Шепетовка шаҳрида (ҳозирги Хмелнитский вилояти) туғилган. Самарқандда мактабни тугатгач, Самарқанд давлат тиббиёт институтига ўқишга кирган ва 1944-йилда уни битирган.

Институтни тугатгач эпидемиолог сифатида ишлай бошлаган, сўнг туман ва шаҳар санитария-эпидемиология станцияларининг бош шифокори бўлган. 1946-йилдан шу иш билан бирга ўзи ўқиган институтда дарс берган. 1954–1960-йилларда Самарқанд вилоятининг бош эпидемиологи бўлган; ўша пайтда вилоят таркибига ҳозирги Жиззах ва Навоий вилоятлари ҳам кирган.

Олим институтда ассистент, доцент ва профессор лавозимларини эгаллаган. 1971-йилда тиббиёт фанлари доктори илмий даражасини, 1972-йилда профессор унвонини олган. 1970–1976-йилларда институтнинг педиатрия факултети декани, 1976–1985-йилларда илмий ишлар бўйича проректор ва диссертация кенгаши раиси бўлган. 1978-йилда у Ўрта Осиёдаги тиббиёт олий ўқув юртларининг даволаш факултетларида биринчи эпидемиология кафедрасини ташкил этган ва 1994-йилгача унга раҳбарлик қилган.

Лернер гименолепидозни даволашнинг янги усулини ишлаб чиққан; бу усул Жаҳон соғлиқни сақлаш ташкилоти томонидан 1975-йилда (Женева) тасдиқланган. У гелминтозларни аниқлаш усуллари устида ҳам ишлаган, одам танасида лямблиалар ва митти тасмасимон чувалчанг яшаш муддатини биринчи бўлиб аниқлаган. Самарқанд ва Шаҳрисабзда дизентерияга қарши фагопрофилактика ва фаготерапия тажрибасини ўтказган. Олим вабо, чечак, тошмали терлама, ўлат, қорин тифи, полиомиэлит, дифтерия ва бошқа юқумли касалликлар ўчоқларини бартараф этишда қатнашган.

У 196 та илмий иш ва 16 та монография муаллифи, 11 та халқаро конгрессда иштирок этган. 1995-йилдан бошлаб, Исроилда яшаб, эпидемиология тарихи ва ҳамкасблари ҳақида очерклар, хотиралар ҳамда тиббий мавзулардаги мақолалар ёзиб келмоқда. Ўзбекистон ССР хизмат кўрсатган шифокори (1966) ва Ўзбекистон ССР хизмат кўрсатган фан арбоби (1980) унвонлари берилган.