Қўчқор Норқобил

Қўчқор Норқобил 1968-йил 5-мартда Сурхондарё вилоятининг Олтинсой туманидаги Мўминқул қишлоғида туғилган. Ўрта мактабни тугатгач, 1986–1988-йилларда Афғонистондаги урушда қатнашган.

Кейин Тошкент давлат университетининг (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети) журналистика факултетида ўқиб, 1992-йилда уни тамомлаган. Газета ва журналларда мухбир бўлиб ишлаган, «Ўзбекистон овози» газетасида сиёсат ва халқаро ҳаёт бўлимига бошчилик қилган.

Ижоди 1980-йиллар охири — 1990-йиллар бошида бошланган: «Босинқираш», «Асорат», «Хун» ҳикоялари шу даврда ёзилган. Шеъриятда «Хосиятли дунё» (1992) ва «Кафтимдаги қизғалдоқ» (1993) тўпламлари билан танилган.

Насрида Афғон уруши мавзуси асосий ўринлардан бирини эгаллайди. «Дарё ортидаги йиғи» қиссасида (1994) муаллиф Афғонистонда ўз кўзи билан кўрган воқеаларни тасвирлаган; асар Усмон Носир номидаги мукофотга сазовор бўлган. Шу мавзу «Афғон: 2 рота», «Биз жангдан қайтмадик…», «Олисларда осмон йўқ эди» китобларида давом этган. «Кулиб тур, азизим» (2005), «Қоронғу уй», «Хайр, бешинчи март» каби ҳужжатли қисса ва романларида уруш ва инсон, ҳаёт ва ўлим мавзулари ёритилган.

Норқобил драматург сифатида ҳам ишлайди: песалари республика ва вилоят театрларида саҳналаштирилган. 2025-йилда Муқимий номидаги Ўзбекистон давлат академик мусиқали театрида Маданият вазирлиги ва Ёзувчилар уюшмаси лойиҳаси доирасида унинг «Шеъриятнинг мангу садоси» саҳна асари қўйилган.

2001-йилда унга Ўзбекистонда хизмат кўрсатган журналист унвони берилган. Китоблари Россияда ҳам чоп этилган; 2022-йилда Россия Давлат Думаси Жамоат палатаси ва Россия Халқаро ёзувчилар уюшмаси уни «Муқаддас Анна» ордени билан тақдирлаган, ўша йили «Москванинг олтин қалами» халқаро фестивалининг наср танловида биринчи ўринни олган. Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси.