Тошпўлат Аҳмад

Тошпўлат Аҳмад 1942-йил 13-декабрда Бухоро вилоятининг Шофиркон туманидаги Денов қишлоғида туғилган. 1959–1964-йилларда Самарқанд давлат университетининг филология факултетида ўқиган. Меҳнат фаолиятини ўрта мактаб ўқитувчиси сифатида бошлаган, сўнг Самарқанд вилоят газетасида адабий ходим бўлиб ишлаган.

1965–1975-йилларда Бухоро вилоятининг «Бухоро ҳақиқати» газетасида (ҳозирги «Бухоронома») адабий ходим, таржимон ва бўлим мудири бўлди. 1975–1993-йилларда Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг Бухоро вилоят бўлимига раҳбарлик қилди, 1993–1996-йилларда эса «Бухоро ҳақиқати»нинг бош муҳаррири бўлди. Шунингдек, «Бухоро мавжлари» журналининг бош муҳаррири вазифасида ҳам ишлаган.

Ижодини ҳужжатли наср ва шеъриятда олиб борган. «Бухоро юлдузи» ҳужжатли қиссаси (1971), «Қасам ва қасос», «Ўғлингман, ҳаёт!», «Қалбнинг оппоқ гавҳари» очерклари, «Очиқ эшик» ҳикоялар тўплами (1975) нашр этилган. Шеърий китоблари орасида «Минорлар ва чинорлар» (1980), «Ойдин хаёллар» (1984), «Табассум боғи» (1986), «Аҳли муслим меҳроби» (1991), «Имон қалъаси» (1994), Бухоронинг 2500 йиллигига бағишланган «Шарқ тумори» (1996), «Бухоронома» сайланмаси (1997), «Шарқ гавҳари» сайланмаси (2007) ва «Саждагоҳ» достонлари (2011) бор. «Фиғон» песаси саҳнада қўйилган.

У таржимон сифатида ҳам танилган: тожик ёзувчиси Жалол Икромийнинг «Қора қузғунлар» романини, шунингдек Расул Ҳамзатов, Владимир Солоухин, Аветик Исаакян, Ованес Шероз, Лойиқ Шерали ва Аҳмад Мухтор шеърларини ўзбек тилига ўгирган. Унинг асарлари рус, тожик, туркман, венгер, испан, турк ва қозоқ тилларида нашр этилган.

Тошпўлат Аҳмад Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими унвонига сазовор бўлган (1990-йилда, яъни Ўзбекистон ССР даврида), 1998-йилда «Меҳнат шуҳрати», 2007-йилда «Эл-юрт ҳурмати» орденлари билан мукофотланган ва «Олтин қалам» Миллий мукофоти учун халқаро танлов ғолиби бўлган. Бухоро вилояти ҳокимлиги маълумотига кўра, у 2019-йил 22-декабрда вафот этган.