Восит Воҳидов

Восит Воҳидов 1917-йил 13-декабрда Туркистон шаҳри яқинидаги Чага қишлоғида деҳқон оиласида туғилган (ҳозирги Жанубий Қозоғистон ҳудуди). Отаси Абдувоҳид Холметовнинг тўққиз фарзанди бўлган, уларнинг иккитаси ёшлигида вафот этган; энг кенжаси Восит бошқа фарзандлар қатори хўжалик ишларида ота-онасига ёрдам берган.

У 1939-йилда Тошкент тиббиёт институтини (ҳозирги Тошкент тиббиёт академияси) тугатган. 1950-йилда йирингли касалликларда ошқозон ости бези вазифаси ҳақидаги номзодлик диссертациясини, 1962-йилда эса плевра битишмалари ва уларнинг қон томирларининг ўпка қон айланишидаги аҳамияти ҳақидаги докторлик диссертациясини ҳимоя қилган. Тиббиёт фанлари доктори ва профессор бўлган; 1963–1975-йилларда институтнинг умумий жарроҳлик кафедрасини, 1975-йилдан госпитал жарроҳлик кафедрасини бошқарган.

Воҳидов Ўзбекистонда биринчилардан бўлиб юрак, ўпка, қон томирлар ва қизилўнгач жарроҳлигини клиник амалиётга жорий қилган. Унинг илмий ишлари кўкрак қафаси ва қорин бўшлиғи аъзолари, юрак-қон томир касалликларини аниқлаш ва жарроҳлик йўли билан даволашни такомиллаштиришга бағишланган.

1973-йилда СССР Вазирлар Совети қарори ва Соғлиқни сақлаш вазирлигининг буйруғи билан Бутуниттифоқ клиник ва экспериментал жарроҳлик илмий-тадқиқот институтининг Тошкентдаги филиали ташкил этилган. Уни Воҳидов бошқарган ва умрининг охиригача директор бўлиб қолган; кейинчалик бу муассаса Тошкент жарроҳлик илмий марказига айланган.

Олим 180 дан ортиқ илмий иш муаллифи бўлган, 15 нафар фан доктори ва 60 нафар фан номзодини тайёрлаган. 1971-йилдан Жаҳон жарроҳлар ассоциациясининг ҳақиқий аъзоси, 1979–1992-йилларда «Ўзбекистон тиббиёт журнали»нинг бош муҳаррири, Пирогов номидаги «Хирургия» журнали таҳрир кенгашининг аъзоси бўлган.

Воҳидов 1967-йилда Ўзбекистон ССР фан арбоби унвонини олган, 1979-йилда Ўзбекистон ССР Фанлар академиясининг академиги этиб сайланган; Ленин ордени, Октябр инқилоби ордени ва «Ҳурмат белгиси» ордени билан тақдирланган. У 1994-йил 1-июнда Тошкентда вафот этган. 1995-йил 6-июлдаги Вазирлар Маҳкамаси қарори билан жарроҳлик маркази унинг номи билан аталган, Тошкентда бир кўча ҳам унинг номини олиб юрибди; 2003-йилда вафотидан кейин «Буюк хизматлари учун» ордени берилган.