Oxunjon Hakimov

Oxunjon Hakimov 1934-yil 20-fevralda Farg'ona vodiysidagi Log'on qishlog'ida tug'ilgan. Farg'ona davlat pedagogika institutini tamomlagan.

«Kommuna» viloyat gazetasida (keyinchalik «Farg'ona haqiqati»), «Sovet O'zbekistoni» (hozirgi «O'zbekiston ovozi») respublika gazetasida va «Mehnat va turmush» jurnalida ishlagan. Dastlabki asarlarini 1950-yillar oxirida e'lon qilgan va shundan beri she'rlari respublika hamda viloyat matbuotida muntazam chop etilgan.

Merosining asosini lirika tashkil etadi: yigirmadan ortiq she'riy to'plam, jumladan «Dostonlar» (1970), «Qo'llarim ko'ksimda» (1976), «Tafakkur boqiy» (1982), «Vatan qasidasi» (1984), «O'shal kun kelur» (1990), «Ko'zlaringni o'zi qaro» (1992), «Qizlar xayol sursalar» (1995), «Muhabbatni ko'zlardan izlang» (1996), «Malaklar surati» (2004) va «Dunyo, dunyo…» (2005). «Qo'llarim ko'ksimda», «Tafakkur boqiy», «O'shal kun kelur» dostonlari kitobxonlar tomonidan iliq kutib olingan.

Hakimov she'rlardan tashqari nasr ham yozgan — «Bahor hidi» (1971) va «Burgut hamlasi» (1972) — hamda vodiydagi askiya va qiziqchilik an'anasini davom ettiruvchi hajviy hikoyalar yaratgan: «Yashasin, dovdirlar», «Qatiqxo'r», «Xotinimning muovini» va boshqalar. «Qo'sh kabutarlar» (2001), «Baqiroq tuyaning tushlari» (2003) va «Bu chollar yomon chollar» (2004) pyesalari respublika teatrlari sahnasida qo'yilgan.

1998-yilda Hakimov «El-yurt hurmati» ordeni bilan mukofotlangan, 2006-yilda unga «O'zbekiston xalq shoiri» unvoni berilgan. U uzoq davom etgan kasallikdan so'ng 2020-yil 26-martda 86 yoshida vafot etgan.