Ruben Safarov

Ruben Akopovich Safarov 1930-yil 16-noyabrda Andijonda tug'ilgan. Huquqshunoslik ma'lumotini Moskvada, universitetning yuridik fakultetida olgan va 1953-yilda tamomlagan; mehnat faoliyatini Andijon viloyati adliya boshqarmasida taftishchi bo'lib boshlagan.

Uning asosiy kasbi jurnalistika bo'ldi. 1953-yildan Safarov viloyat «Andijonskaya pravda» gazetasida ishladi: adabiy xodim va bo'lim mudiridan bosh muharrir o'rinbosarigacha ko'tarilib, 1964–1972-yillarda bosh muharrir bo'ldi. 1963-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi, 1971-yilda Mehnat Qizil Bayroq ordeni bilan mukofotlandi.

1972–1979-yillarda O'zbekiston Kompartiyasi Markaziy Qo'mitasi targ'ibot va agitatsiya bo'limi mudirining o'rinbosari, so'ng 1988-yilgacha Matbuot davlat qo'mitasi raisining birinchi o'rinbosari lavozimlarida ishladi. Shu yillarda doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi (1982) va professor unvonini oldi (1983).

1988–1996-yillarda Safarov rus tilidagi «Pravda Vostoka» gazetasi tahririyatini boshqardi. Shu bilan birga matbuot tarixi va nazariyasi bilan shug'ullandi: O'zbekiston matbuoti va ommaviy axborot vositalariga partiyaviy rahbarlik mavzulariga 1973 va 1979-yillarda chiqqan kitoblari bag'ishlangan.

U nasr ham yozgan. «Qo'rqmas Sharafat» qissasi va boshqa hujjatli asarlarida haqiqiy insonlar taqdiriga murojaat qilgan, hunarmand usta Shirin Murodov haqidagi «Usto va amir» (1985) hamda «Ustoz taqdiri» (1987) romanlari uning eng tanilgan adabiy ishlari bo'ldi.

2000-yil 19-mayda Ruben Safarov O'zbekiston Fanlar akademiyasining haqiqiy a'zosi etib saylandi. U madaniyat xodimi sifatida xizmat ko'rsatgan unvonga (1980-yilda — O'zbekiston SSR) ega bo'lgan va «Shuhrat» medali bilan taqdirlangan. Ruben Safarov 2016-yil 5-iyulda Toshkentda vafot etdi.