Аҳмадали Асқаров
Археолог ва тарихчи, академик; Сополлитепа ва Жарқўтон ёдгорликларини ўрганган, Ўзбекистон жанубидаги бронза даври тадқиқотчиси.
- Фаолият:
- Олим, Тарихчи
- Туғилган:
- 25 сентабр 1935(91 ёш) ♎
- Туғилган жой:
- Норин тумани, Наманган
Биография
Аҳмадали Асқаров 1935-йил 25-сентябрда Наманган вилоятининг Норин туманидаги Учтепа қишлоғида деҳқон оиласида туғилган. Мактабни 1952-йилда тугатиб, Тошкентдаги Низомий номидаги педагогика институтининг тарих факултетига ўқишга кирган ва 1957-йилда уни битирган. Дастлаб мактабда тарих ўқитувчиси бўлиб ишлаган.
1958-йилда Совет Иттифоқи Фанлар академияси Археология институти Ленинград бўлимининг аспирантурасига қабул қилинган, илмий раҳбари археолог Михаил Грязнов эди. У Зарафшон қуйи оқимининг бронза даврига оид номзодлик диссертациясини 1963-йилда ҳимоя қилди. Ўзбекистон ССР Фанлар академиясининг Тарих ва археология институтида кичик илмий ходим, кейин илмий ходим бўлиб ишлаган, 1966-йилдан илмий ишлар бўйича директор ўринбосари бўлган.
Унинг номи Ўзбекистон жанубидаги бронза даври ёдгорликларини ўрганиш билан боғлиқ. 1969–1974-йилларда Сурхондарё вилоятидаги Сополлитепани қазиган: бу ерда 138 та қабр очилган ва мустаҳкам деворли қалъа ўрганилган. 1973-йилдан Шеробод ҳудудидаги Жарқўтон шаҳар харобасида қазиш ишларига раҳбарлик қилган; 1983–1987-йилларда марказий ибодатхона текширилган, кўплаб тадқиқотчилар уни дастлабки зардуштийлик ибодатхонаси деб ҳисоблайди. Шунингдек Кучуктепа манзилгоҳини ўрганиб, унга алоҳида китоб бағишлаган.
1977-йилда Москвада «Жанубий Ўзбекистон бронза даври» мавзусида докторлик диссертациясини ҳимоя қилган. 1970–1980 ва 1983–1987-йилларда Ўзбекистон Фанлар академияси Археология институтига раҳбарлик қилди. 1984–1998-йилларда академия Президиумининг ижтимоий-гуманитар фанлар бўлими раиси бўлди, 1991–1995-йилларда эса Тарих институтини бошқарди. 1987-йилда академик этиб сайланган; 1990–1995-йилларда халқ депутати бўлган.
Илмий қизиқишлари бронза ва илк темир даври деҳқончилик ва чорвачилик маданиятлари, Ўзбекистон ҳудудида илк шаҳарлар ва давлатчиликнинг пайдо бўлиши, ўзбек халқининг этногенези, зардуштийликнинг келиб чиқиши ҳамда миллий кураш тарихини археологик манбалар асосида тиклашни қамраб олади. У 450 дан ортиқ илмий иш, жумладан 16 та монография муаллифи; ишларининг 50 дан ортиғи хорижий тилларда чоп этилган.
Асқаров 1985-йилда Беруний номидаги давлат мукофоти лауреати бўлган, 1995-йилда «Ўзбекистонда хизмат кўрсатган фан арбоби» унвони берилган. 2025-йилда 90 ёшга тўлиши муносабати билан Президент фармони билан «Буюк хизматлари учун» ордени билан тақдирланган.
Таълим
- Низомий номидаги Тошкент давлат педагогика университетиОлийгоҳ · Тошкент · 1953–1957 · Тарих
Карьера
- Ўзбекистон Фанлар академиясиАкадемик; Археология ва Тарих институтлари директори · Тошкент · 1970–ҳозиргача
- ЎзССР ФА Тарих ва археология институтиКичик илмий ходим, илмий ходим, директор ўринбосари · Тошкент · 1961–1970
Мукофотлар
Ўзбекистон фан арбоби1995 · Ўзбекистон
«Буюк хизматлари учун» ордени2025 · Ўзбекистон
Беруний номидаги Ўзбекистон ССР Давлат мукофоти1985 · Ўзбекистон ССР
Ҳаёт йўли
- 1935Туғилиши
Наманган вилояти Норин туманидаги Учтепа қишлоғида туғилган.
- 1953–1957Педагогика институтида ўқиши
Тошкентдаги Низомий номидаги педагогика институтининг тарих факултетини битирган.
- 1958–1963Аспирантура ва номзодлик диссертацияси
Ленинградда М. Грязнов раҳбарлигида аспирантура ўтаган; 1963-йилда Зарафшон қуйи оқимининг бронза даврига оид номзодлик ишини ҳимоя қилган.
- 1966Директор ўринбосари
Тарих ва археология институтида илмий ишлар бўйича директор ўринбосари бўлган.
- 1969–1974Сополлитепа қазишмалари
Сурхондарё вилоятидаги бронза даври ёдгорлигини ўрганган; 138 та қабр очилган.
- 1970–1987Археология институти директори
1970–1980 ва 1983–1987-йилларда Ўзбекистон Фанлар академияси Археология институтини бошқарган.
- 1973Жарқўтонда қазишлар
Шеробод ҳудудидаги шаҳар харобасида экспедицияга раҳбарлик қила бошлаган; 1983–1987-йилларда марказий ибодатхона текширилган.
- 1977Докторлик диссертацияси
Москвада Жанубий Ўзбекистон бронза даври мавзусида докторлик ишини ҳимоя қилган.
- 1984–1998Ижтимоий-гуманитар фанлар бўлими раиси
Академия Президиумининг ижтимоий-гуманитар фанлар бўлимига раҳбарлик қилган.
- 1987Академик
Ўзбекистон Фанлар академиясининг ҳақиқий аъзоси этиб сайланган.
- 1991–1995Тарих институти директори
Фанлар академиясининг Тарих институтини бошқарган; 1990–1995-йилларда халқ депутати ҳам бўлган.
- 2025Орден билан тақдирланиши
90 ёшга тўлиши муносабати билан «Буюк хизматлари учун» ордени берилган.
Асарлар
- «Сапаллитепа» (1973)Монография
Сурхондарёдаги бронза даври қалъаси қазишмалари натижаларига бағишланган китоб.
- «Жанубий Ўзбекистоннинг бронза даври қадимги деҳқончилик маданияти» (1977)Монография
Жанубий Ўзбекистон бронза даври деҳқончилик жамоалари ҳақида; докторлик диссертацияси мавзуси билан боғлиқ.
- «Кучуктепа манзилгоҳи» (1979)Монография
Сурхондарёдаги Кучуктепа манзилгоҳи қазишмалари ҳақида.
- «Жарқўтон (Ўзбекистон жанубида протошаҳар сивилизацияси муаммосига доир)» (1983)Монография
Жарқўтон шаҳар харобаси ва унинг тадқиқотига бағишланган.
- «Археологияда тадқиқотнинг назарий ва методологик муаммолари» (1988)Жамоавий иш
Ҳаммуаллифлар билан ёзилган; археологик тадқиқот усулларига бағишланган.
- «Ўрта Осиёнинг тарихий антропологияси» (1990)Жамоавий иш
В. Алексеев ва Т. Хўжаёв билан ҳаммуаллифлигда; палеолитдан антик давргача.
