Александр Шмидт
Рус ва совет шарқшуноси, арабшунос ва исломшунос; Туркистон университети ва Тошкент Шарқ институтининг асосчиларидан, Ўрта Осиёда шарқшунослик таълими ва қўлёзмаларни ўрганишга асос солган олим.
Биография
Александр Эдуардович Шмидт 1871-йил 12 (24) мартда Астраханда ҳарбий шифокор оиласида туғилган; отаси руслашган немислардан чиққан ирсий зодагон эди. 1889-йилда 1-Тифлис классик гимназиясини олтин медал билан, 1894-йилда эса Санкт-Петербург университети Шарқ тиллари факултетининг араб-форс-турк бўлимини биринчи даражали диплом билан тамомлаган. Унинг илмий қизиқишларини шарқшунос Виктор Розен йўналтирган; Шмидт араб, форс, турк ва ўзбек тилларини, шунингдек бир қанча Европа ва қадимги тилларни билган.
Профессорликка тайёрланиш учун университетда қолдирилган Шмидт 1896-йилда магистрлик имтиҳонини топшириб, тахминан икки йил давомида Европада етакчи шарқшунослар И. Голдсиер, И. Карабачек ва М. Й. де Гуэ қўлида малака оширган. Арабшуносликка оид биринчи жиддий илмий мақоласини 1897-йилда эълон қилган, 1898-йилдан эса Петербург университетида приват-доцент сифатида араб тили ва исломшуносликдан дарс берган. Шу билан бирга Александр лицейида инспектор бўлган, «Санкт-Петербургскиэ ведомости» газетаси таҳририятида котиблик қилган, 1900-йилларнинг охиридан 1920-йилгача эса Император Жамоат кутубхонасида хизмат қилиб, 1919-йилда директор ёрдамчиси бўлган.
1912-йилдан Шмидт «Мир Ислама» журнали билан ҳамкорлик қилиб, ислом тарихига оид очерклар эълон қилган. 1914-йил 19-апрелда Абд ал-Ваҳҳоб аш-Шаъроний ва унинг «Сочилган марваридлар китоби» ҳақидаги магистрлик диссертациясини ҳимоя қилган. 1917-йилда Петроград университетида фавқулодда, 1918-йилда эса оддий профессор бўлган, 1918-йил октабридан Москвадаги Лазарев номидаги Шарқ тиллари институтида мусулмон ҳуқуқи ва исломшуносликдан дарс берган.
1917-йил охиридан Шмидт Тошкентда университет ташкил этиш қўмитаси ишида қатнашган. 1919-йил 31-августда Туркистон университети ректорининг ўринбосари этиб сайланган ва 1920-йил февралида профессорларнинг биринчи гуруҳи бошида Тошкентга йўл олган (10-апрелда етиб келган). У тарих-филология факултети профессори ва декани бўлган, 1920-йил декабридан 1921-йил ўрталаригача эса у ерда ташкил этилган Шарқ институтининг ректори сифатида исломшунослик, мусулмон ҳуқуқи, араб адабиёти ва тилидан дарс берган. 1920–1922-йилларда университет ҳузуридаги Тарих-филология ва ижтимоий-иқтисодий фанлар жамиятига раҳбарлик қилган.
Шмидт илмий экспедицияларда ҳам қатнашган: 1920-йил сентабрида шарқшунослар гуруҳи таркибида тарихий ёдгорликларни кўриш ва муҳофаза қилиш чораларини кўриш учун Бухорога борган, 1922-йилда Туркистон шаҳридаги Аҳмад Яссавий мақбарасини ўрганишда иштирок этган, 1920-йилларнинг ўрталарида илмий мақсадда Қирғизистон ва Туркманистонга сафар қилган. 1923-йил июлида Туркистон раҳбарияти топшириғига кўра Усмон Қуръонини Уфадан Тошкентга олиб келишда қатнашган.
1924-йилда Шарқ институти университетнинг Шарқ факултетига айлангач, Шмидт унинг декани, сўнгра 1928-йил сентабригача Ўрта Осиё давлат университетининг ўқув ишлари бўйича проректори бўлган. 1925-йилда СССР Фанлар академиясининг шарқ адабиёти бўлими бўйича мухбир аъзоси этиб сайланган, 1926-йилда «Ўрта Осиёда шариат ва сувдан фойдаланиш ҳуқуқи» китоби чоп этилган. 1929-йилда университет ривожига қўшган ҳиссаси учун унга шахсий пенсия тайинланган. 1930-йилда Шарқ факултети ёпилган, 1931-йил мартидан университетда араб тили ўқитилиши тўхтатилган; Шмидт ўша йилларда факултетнинг бошқа ўқитувчилари қатори таъқибларга учраган.
1934-йил июнидан у Ўзбекистон ССР Давлат жамоат кутубхонасининг Шарқ бўлимида ишлаб, шарқ қўлёзмаларини тавсифлаш билан шуғулланган. Кейинги йилларда СССР Фанлар академияси Шарқшунослик институти топшириғига кўра Ҳорун ар-Рашид даврида қози бўлган Абу Юсуфнинг «Солиқ ҳақида китоб» асарининг танқидий, изоҳли матни устида ишлаган. 1938-йилда Шмидт ҳибсга олинган; 1939-йил 9-августда Тошкентда вафот этган (бир қатор манбаларга кўра — қамоқда) ва собиқ Боткин кўчасидаги қабристонга дафн этилган.
Таълим
- 1-Тифлис классик гимназиясиМактаб · 1889
- Санкт-Петербург Император университетиОлийгоҳ · 1894 · Шарқ тиллари факултети, араб-форс-турк бўлими; биринчи даражали диплом
Карьера
- Ўзбекистон Миллий университетиТуркистон университети ректори ўринбосари, тарих-филология факултети декани · Тошкент · 1919–1921
- Ўрта Осиё давлат университетиШарқ факултети декани, проректор, профессор · Тошкент · 1924–1930
- СССР Фанлар академиясиМухбир аъзо (шарқ адабиёти бўлими) · 1925–1939
- Санкт-Петербург Император университетиПриват-доцент, профессор · 1898–1919
- Император Жамоат кутубхонаси (Санкт-Петербург)Кутубхоначи, директор ёрдамчиси · 1909–1920
- Лазарев номидаги Шарқ тиллари институти (Москва)Профессор · 1918–1919
- Ўзбекистон ССР Давлат жамоат кутубхонасиШарқ бўлими ходими · Тошкент · 1934–1938
Асарлар
- «Араб грамматикаси» (1911)Ўқув қўлланма
Араб грамматикасидан университет маърузаларининг ёзуви.
- «Ислом тарихи бўйича иншолар» (1912)Илмий иншолар
«Мир Ислама» журналида эълон қилинган ислом дини тарихига оид иншолар.
- «Абд ал-Ваҳҳоб аш-Шаъроний ва унинг „Сочилган марваридлар китоби“» (1914)Диссертация
Араб илоҳиётчиси аш-Шаъроний ва унинг асари ҳақидаги магистрлик диссертацияси.
- «Ўрта Осиёда шариат ва сувдан фойдаланиш ҳуқуқи» (1926)Илмий асар
Шариат меъёрлари Ўрта Осиёда сувдан фойдаланишни қандай тартибга солганини ўрганган тадқиқот.
- «Суннийлик ва шиалик муносабатлари тарихидан» (1927)Илмий мақола
Исломнинг икки асосий йўналиши ўртасидаги муносабатларга бағишланган иш.
- «Ўрта Осиё ва Эрон тарихига оид материаллар» (1958)Материаллар тўплами
Олимнинг вафотидан кейин нашр этилган материаллар тўплами.
Ҳаёт йўли
- 1871Туғилиши
Астраханда ҳарбий шифокор оиласида туғилган.
- 1894Университетни тамомлаши
Санкт-Петербург университетининг араб-форс-турк бўлимини тамомлаган; 1889-йилда 1-Тифлис гимназиясини олтин медал билан битирган.
- 1896–1898Европада малака ошириши
Магистрлик имтиҳонини топшириб, тахминан икки йил И. Голдсиер, И. Карабачек ва М. Й. де Гуэ қўлида ўқиган.
- 1898Приват-доцент
Петербург университетининг шарқ факултетида араб тили ва исломшуносликдан дарс бера бошлаган.
- 1914Магистрлик диссертацияси
Абд ал-Ваҳҳоб аш-Шаъроний ва унинг «Сочилган марваридлар китоби» ҳақидаги диссертацияни ҳимоя қилган.
- 1917–1919Петроград ва Москвада профессор
Петроград университетининг профессори бўлган; 1918-йилдан Москвадаги Лазарев номидаги Шарқ тиллари институтида дарс берган.
- 1919–1921Туркистон университети
Ректор ўринбосари этиб сайланган, 1920-йилда профессорларнинг биринчи гуруҳи бошида Тошкентга келган, тарих-филология факултети декани бўлган.
- 1920–1921Шарқ институти ректори
1920-йил декабридан Тошкентдаги Шарқ институтига раҳбарлик қилган.
- 1923Усмон Қуръони
Усмон Қуръонини Уфадан Тошкентга олиб келишда қатнашган.
- 1924–1928САГУ декани ва проректори
Шарқ факултетига декан, сўнгра ўқув ишлари бўйича проректор бўлган; 1925-йилда СССР ФА мухбир аъзоси этиб сайланган.
- 1934–1938Қўлёзмалар билан ишлаши
Ўзбекистон ССР Давлат жамоат кутубхонасининг Шарқ бўлимида шарқ қўлёзмаларини тавсифлаган.
- 1938–1939Ҳибсга олиниши ва вафоти
1938-йилда ҳибсга олинган; 1939-йил 9-августда Тошкентда вафот этган.
Мерос
Шмидт Тошкентда университет шарқшунослигининг бошида турган: Туркистон университети ва Шарқ институтида исломшунослик, араб тили ва мусулмон ҳуқуқини ўқитишни йўлга қўйган, университет кутубхонасини шакллантиришда ва шарқ қўлёзмаларини тавсифлашда қатнашган. У ташкил этилишида иштирок этган университет бугун Ўзбекистон Миллий университети деб аталади.
Давр: XX аср боши — совет ҳокимиятининг дастлабки йиллари, Туркистонда олий таълимнинг шаклланиши- Усмон Қуръони Уфадан Тошкентга олиб келинган (1923)
- САГУ Шарқ факултети ёпилган (1930)
