Отажон Худойшукуров

Отажон Худойшукуров 1944-йил 4-октабрда Қорақалпоғистоннинг Тўрткўл туманида туғилган. Хонандалик сирларини амакиси, хонанда Йўлдош Оллошукуровдан ўрганган, кейинчалик Комилжон Отаниёзов, Назир қори ва Жуманазар Бекчоновдан таҳсил олган.

1963-йилдан Қорақалпоқ давлат филармониясида яккахон хонанда бўлиб ишлаган. Репертуарида мумтоз ашулалар («Феруз», «Хоразм Сегоҳи», «Бозургоний», «Самарқанд ушшоғи», «Тошкент ироқи» ва бошқалар), Хоразм достон қўшиқлари, ўзбек бастакорларининг асарлари ҳамда туркман, озарбайжон, қорақалпоқ, қозоқ ва қирғиз халқ қўшиқлари бўлган; айниқса сувора ижроси билан танилган. Овозининг кенг диапазони ва тиниқлиги, микрофон ҳамда фонограммасиз куйлай олиши таъкидланади.

Хонанда тор чалган ва ўзи айтадиган 300 дан ортиқ қўшиқнинг бастакори сифатида ҳам танилган; улар орасида «Мужгонларинг», «Оламда бир» ва «Биринчи муҳаббатим» бор. «Биринчи муҳаббатим» — Абдулла Ориповнинг шеърига у яратган алоҳида куй; шу шеърга Шерали Жўраев ҳам куй басталаган, талабалар орасида ҳар икки вариант ёйилган.

Қорақалпоғистон халқ артисти (1969), Ҳамза номидаги Ўзбекистон ССР Давлат мукофоти лауреати (1974), Ўзбекистон ССР халқ артисти (1977), Татаристон (1981) ва Туркманистон (1993) халқ артисти унвонларига сазовор бўлган. 1994-йил 22-декабрда вафот этган. 2021-йил августда Президент фармони билан вафотидан кейин «Фидокорона хизматлари учун» ордени билан мукофотланган; орден Кўксаройдаги маросимда унинг яқинларига топширилган.

Хотираси сақланади: 1999-йилдан унинг номида ёш хонандаларнинг республика танлови ўтказилади, Элликқалъа ва Тўрткўлдаги кўча, хиёбон ва боғлар, санъат мактаби ҳамда Тўрткўлдаги маданият саройи унинг номини олган, яшаган уйида музей ташкил этилган. 2026-йил 3-октабрда Тўрткўлда таваллудининг 82 йиллигига бағишланган «Устозга эҳтиром» бадиий кечаси ўтказилди.