Асосий қисмга ўтиш
Чархий

Хато ҳақида хабар бериш

Рўйхатдан ўтиш шарт эмас. Таҳририят текшириб, саҳифани тузатади.

Қўқонлик шоир, аруз анъаналарини давом эттирган гҳазалнавис ва ҳажвиячи, Ўзбекистон халқ шоири (1975); Муқимий уй-музейи ва адабиёт музейида илмий ходим бўлган.

Фаолият:
Ёзувчи, Шоир
Ҳақиқий исми:
Асқарали Ҳамроали ўғли
Ҳаёт йиллари:
23 феврал 1900 ♓ — 1979
Туғилган жой:
Қўқон, Фарғона

Биография

Чархий (асл исми Асқарали Ҳамроали ўғли) ўзбек мумтоз шеърияти анъаналарини совет даврида давом эттирган шоирлардан бири. У 1900-йил 23-февралда Қўқонда тўқувчилар оиласида туғилган. Саводни жадид мактабида чиқарган, кейин эски усулдаги мактабда ўқиган, 1916–1920-йилларда эса Девонбеги мадрасасида араб ва форс тиллари ҳамда диний илмлардан сабоқ олган. Манбаларга кўра, ҳуснихатни отасидан, шеър ёзишни онасидан ўрганган; хаттотлик билан ҳам шуғулланган.

Ёшлигидан Ҳофиз, Саъдий, Навоий ва Бедил ғазалларини севиб мутолаа қилган, аруз қоидаларини қўқонлик шоирлар Сулаймонқул Рожий ва Мирзо Хўқандийдан ўзлаштирган. Ғазал машқ қилишни 1916-йилда бошлаган, бироқ асарларини анча вақт чоп эттирмаган. Ҳажвий йўналишга иштиёқи баланд эди.

1920–1930-йилларда Қўқондаги тўқувчилик артелида меҳнат қилган. Шеърлари 1938–1939-йиллардан бошлаб «Янги Фарғона» газетаси ва «Муштум» журналида кўрина бошлади. 1939-йилда Навоий 500 йиллиги қўмитасида хаттот, 1941-йилдан Муқимий уй-музейида илмий ходим, 1942–1947-йилларда Қўқон шаҳар театрида адабий ходим, 1950-йилдан 1979-йилгача Ғафур Ғулом номидаги вилоят адабиёт музейида илмий ходим бўлган. Муқимий ва Фурқатнинг илгари маълум бўлмаган асарлари ва хатларини излаб топиб, «Ўзбекистон маданияти»да эълон қилган, қўлёзмалардан нусха кўчирган.

Китоблари: «Ширин ва аччиқ» (1959), «Шеърлар» (1966), «Алихўжа ва Хўжали» (1970), «Девон» (1972), «Бешигингда ётмайман» (1975). Ижодида лирик ғазал, мухаммас ва маснавийлар қаторида ҳажвий шеърлар ҳам муҳим ўрин эгаллайди; сўзларига битилган қўшиқлар эл орасида машҳур бўлган.

1975-йилда унга «Ўзбекистон халқ шоири» унвони берилди. Чархий 1979-йил декабрида Қўқонда оламдан ўтган; манбаларда сана 14 ёки 18-декабр деб турлича кўрсатилган. Қўқонда бир кўча унинг номини олиб юради.

Таълим

Карьера

Мукофотлар

Ҳаёт йўли

  1. 1900
    Қўқонда туғилди
  2. 1916–1920
    Девонбеги мадрасасида ўқиди; ғазал ёза бошлади
  3. 1938–1939
    «Янги Фарғона» ва «Муштум»да шеърлари босила бошлади
  4. 1939
    Навоий 500 йиллиги қўмитасида хаттот
  5. 1941
    Муқимий уй-музейида илмий ходим
  6. 1942–1947
    Қўқон шаҳар театрида адабий ходим
  7. 1950–1979
    Ғафур Ғулом номидаги вилоят адабиёт музейида илмий ходим
  8. 1975
    Ўзбекистон халқ шоири унвони
  9. 1979
    Қўқонда вафот этди

Асарлар

  • «Ширин ва аччиқ» (1959)
  • «Шеърлар» (1966)
  • «Алихўжа ва Хўжали» (1970)
  • «Девон» (1972)
  • «Бешигингда ётмайман» (1975)
Хато топдингизми?

Хато ҳақида хабар бериш

Рўйхатдан ўтиш шарт эмас. Таҳририят текшириб, саҳифани тузатади.

Тузатиш таклиф қилиш