Латиф Маҳмудов

Латиф Маҳмудов 1933-йил 1-июлда Тошкентнинг Миробод маҳалласида хизматчи оиласида туғилган. Миробод темир йўл мактаби — 40-мактабни 1951-йилда битириб, Ўрта Осиё давлат университети (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети) филология факултетининг журналистика бўлимига ўқишга кирган ва 1956-йилда уни тамомлаган.

Меҳнат фаолиятини Республика радиосида бошлаган. 1958-йилда болалар ва ўсмирлар учун эшиттиришларнинг бош таҳририяти ташкил этилгач, унинг бош муҳаррири этиб тайинланган ва бу лавозимда тахминан йигирма йил — 1978-йилгача ишлаган. 1979-йилдан «Ёш гвардия» нашриётида (ҳозирги «Янги аср авлоди») болалар адабиёти бўлимига раҳбарлик қилган.

Қалам тебратишни 1956-йилда бошлаган. У асосан болалар ва ўсмирлар учун ҳикоя, қисса, песа ва киноссенарийлар ёзган; нашр этилган китоблари сони ўттиздан ошади. Дастлабки китоблари — «Қадрдон кўзлар» ва «Чинор» 1961-йилда чиққан, сўнг «Икки ўртоқ», «Қирғий», «Шўх дарёнинг сири», «Икки дангаса саргузашти», «Жасур болалар», «Сирли хат», «Эски дутор сирлари» каби тўпламлар, қисса ва романлари босилган.

Драматург сифатида «Қирғий олиб қочган бола», «Али-Вали», «Муҳим топшириқ», «Сирли хат» песаларини яратган; улар ёш томошабинлар театрларида қўйилган. Болалар ва ўсмирлар ҳаётига бағишланган асарлари асосида бир неча кинофилм суратга олинган, «Дангасанинг ҳоли вой» ҳикояси эса Ўзбекистон қўғирчоқ театрида саҳналаштирилган. Асарлари рус, украин, белорус, латиш, эстон, грузин, озарбайжон, қозоқ, қирғиз, туркман ва тожик тилларига таржима қилинган.

«Тоғдаги лолалар» китоби 1984-йилда Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг Ғафур Ғулом номидаги мукофотига сазовор бўлган. 1977-йилда унга Ўзбекистон ССРда хизмат кўрсатган маданият ходими унвони берилган, 2000-йилда эса I даражали «Соғлом авлод учун» ордени билан тақдирланган. 2005-йилда «Севги десам» китоби нашр этилган.