Машраб Бобоев

Машраб Бобоев 1941-йилда Самарқанд вилоятининг Паяриқ туманида деҳқон оиласида туғилган (баъзи манбаларда туғилган жойи Челак тумани деб кўрсатилади). 1956-йилда ўрта мактабни битириб, аввал колхозда, сўнг қишлоқ кутубхонасида ишлаган.

Тошкентга келиб, маданият техникумида, кейин Тошкент театр ва рассомлик институтининг актёрлик факултетида ўқиган (1960–1965). Ўқиш билан бирга республика Халқ ижодиёти уйида ишлаган, сўнг Самарқандга қайтиб, вилоят Халқ ижодиёти уйида бош мутахассис ва директор бўлган, вилоят газеталарида меҳнат қилган.

1967-йилда Тошкентга кўчиб, «Ёш гвардия» (ҳозирги «Янги аср авлоди») нашриётида таҳрирчи бўлиб ишлаган, кейинчалик Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат нашриётида, республика радиосида, «Шарқ юлдузи» журналида (1992-йилдан наср бўлими мудири), Ёзувчилар уюшмасида, театрларда адабий ходим сифатида, Маданият ишлари вазирлигида репертуар бўлими мудири бўлиб ишлаган. Умрининг сўнгги йилларида Ўзбекистон Миллий ахборот агентлигида таржима таҳририятининг бош муҳаррири бўлган.

Матбуотда 1960-йиллардан кўрина бошлаган; биринчи шеърий тўплами «Онамга хат» 1971-йилда чоп этилган. Ундан кейин «Баҳор кайфияти», «Кечки троллейбус», «Олисдаги чироқ», «Сўз», «Мен билган сир», «Қани менинг юлдузим?», «Номсиз юлдузлар» каби ўнлаб китоблари нашр этилган. «Ўттиз ёшлилар», «Ер томири», «Бизнинг ҳовли» («Онаизор») ва бошқа саҳна асарлари республика театрларида қўйилган. Навоийнинг «Сабъаи сайёр» достони асосида «Севги нидоси» миллий балети учун либретто ёзган, «Кўнгил кўчалари» кўп қисмли видеофилмининг ссенарийси ҳам унга тегишли.

Бобоев таржимон сифатида ҳам ишлаган: А. Пушкин, Р. Ҳамзатов, О. Чиладзе шеърларини, В. Катаевнинг романини ҳамда йигирмадан ортиқ драматик асарни ўзбек тилига ўгирган. 1995-йилда унга Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими унвони берилган.

Машраб Бобоев 2003-йил 23-июлда Тошкентда вафот этган.