Асосий қисмга ўтиш

Неъмат Аминов

Ўзбек ҳажвчи ёзувчиси, «Муштум» журналининг узоқ йиллик бош муҳаррири, ҳажвий ҳикоялар ва «Ёлғончи фаришталар» романи муаллифи, Ўзбекистон халқ ёзувчиси.

Фаолият:
Ёзувчи, Носир
Туғилган:
17 июл 1937(68 ёш) ♋ — 18 октабр 2005
Туғилган жой:
Ромитан тумани, Бухоро
  • Ўзбекистон халқ ёзувчиси
  • «Фидокорона хизматлари учун» ордени
  • Меҳнат шуҳрати ордени

Биография

Неъмат Аминов 1937-йил 17-июлда Бухоро вилояти Ромитан туманидаги Питмон қишлоғида темирчи оиласида туғилган. 1954–1959-йилларда Файзулла Хўжаев номидаги Бухоро педагогика институтининг тарих-филология факултетида ўқиган.

Меҳнат фаолиятини Бухоро радиоэшиттириш қўмитасида бошлаган: 1961–1973-йилларда вилоят радиоэшиттириш қўмитасида муҳаррир ва бош муҳаррир бўлган. Биринчи ҳажвий ҳикоялар тўплами — «Икки пуллик обрў» 1966-йилда нашр этилган.

1973-йилда Тошкентга кўчиб, «Муштум» ҳажвий журналида ишлаган: аввал масъул котиб, кейин бош муҳаррир бўлган ва 1995-йилгача журналда хизмат қилган. 1989–1991-йилларда «Шарқ юлдузи» журнали бош муҳаррирининг ўринбосари, 1995–1999-йилларда республика «Маънавият ва маърифат» жамоатчилик марказининг раҳбари бўлган.

Аминов ҳажвий ҳикоя ва қиссалар муаллифи. «Қирқ учинчи почча» (1970), «Лабиҳовуз хандалари» (1973), «Чинорлар қўшиғи» (1984), «Елкасиз полвон» (1986), «Ўғри мушукча» (1987), «Қаҳқаҳа» (1987), «Яллама-ёрим» (1988), «Чолболанинг эртаклари» (1990) каби тўпламлари чоп этилган. 1976–1983-йилларда «Елвизак» ва «Суварак» қиссалари асосида «Ёлғончи фаришталар» ҳажвий романини ёзган; «Бир аср ҳикояти» (1996) асарида халқона руҳ яққол кўзга ташланади. Ҳикоялари бир қанча хорижий тилларга таржима қилинган.

1992-йилда унга «Ўзбекистон халқ ёзувчиси» унвони берилган, 1999-йилда «Меҳнат шуҳрати» ордени билан мукофотланган. Неъмат Аминов 2005-йил 18-октабрда Тошкентда вафот этган; 2021-йилда вафотидан кейин «Фидокорона хизматлари учун» ордени билан тақдирланган.

Таълим

Карьера

Мукофотлар

Ҳаёт йўли

  1. 1937
    Туғилиши

    Бухоро вилояти Ромитан туманидаги Питмон қишлоғида темирчи оиласида туғилган.

  2. 1954–1959
    Бухоро педагогика институти

    Файзулла Хўжаев номидаги Бухоро педагогика институтининг тарих-филология факултетида ўқиган.

  3. 1961–1973
    Радиоэшиттириш қўмитаси

    Бухоро вилоят радиоэшиттириш қўмитасида муҳаррир ва бош муҳаррир бўлган.

  4. 1966
    Биринчи тўплами

    Биринчи ҳажвий ҳикоялар тўплами «Икки пуллик обрў» нашр этилган.

  5. 1973–1995
    «Муштум» журнали

    Тошкентда ҳажвий журналда масъул котиб, сўнг бош муҳаррир бўлиб ишлаган.

  6. 1976–1983
    «Ёлғончи фаришталар»

    «Елвизак» ва «Суварак» қиссалари асосида ҳажвий романни ёзган.

  7. 1989–1991
    «Шарқ юлдузи» журнали

    Журнал бош муҳаррирининг ўринбосари бўлган.

  8. 1992
    Халқ ёзувчиси

    «Ўзбекистон халқ ёзувчиси» унвони берилган.

  9. 1995–1999
    «Маънавият ва маърифат» маркази

    Республика «Маънавият ва маърифат» жамоатчилик марказини бошқарган.

  10. 1999
    «Меҳнат шуҳрати» ордени

    «Меҳнат шуҳрати» ордени билан мукофотланган.

  11. 2005
    Вафоти

    18-октабрда Тошкентда вафот этган.

  12. 2021
    Вафотидан кейинги мукофот

    «Фидокорона хизматлари учун» ордени билан вафотидан кейин тақдирланган.

Китоблар

  • «Икки пуллик обрў»
    1966 · Ҳажвий ҳикоялар тўплами

    Ёзувчининг биринчи тўплами.

  • «Қирқ учинчи почча»
    1970 · Ҳажвий тўплам

    Ҳажвий ҳикоялар тўплами.

  • «Лабиҳовуз хандалари»
    1973 · Ҳажвий тўплам

    Бухородаги Лабиҳовуз номи билан аталган ҳажвий тўплам.

  • «Чинорлар қўшиғи»
    1984 · Ҳажвий тўплам

    Ҳажвий ҳикоя ва қиссалар тўплами.

  • «Елкасиз полвон»
    1986 · Ҳажвий тўплам

    Ҳажвий ҳикоялар тўплами.

  • «Қаҳқаҳа»
    1987 · Қиссалар ва ҳикоялар

    Тошкентда Ғафур Ғулом номидаги адабиёт ва санъат нашриётида чоп этилган.

  • «Ёлғончи фаришталар»
    · Ҳажвий роман

    1976–1983-йилларда «Елвизак» ва «Суварак» қиссалари асосида ёзилган роман.

  • «Бир аср ҳикояти»
    1996 · Ҳикоялар

    Муаллифнинг халқона руҳи энг яққол намоён бўлган асар.

Неъмат Аминов (1937–2005) — Ёзувчи | Shaxs.uz