Barot Boyqobilov

Barot Tillayevich Boyqobilov 1937-yil 14-martda Samarqand viloyatining Urgut tumanidagi Kenagas qishlog'ida tug'ilgan. 1962-yilda Samarqand davlat universitetining filologiya fakultetini tugatgan.

Mehnat yo'lini nashriyot va matbuotda boshlagan: 1962–1963-yillarda O'zbekiston davlat badiiy adabiyot nashriyotida, 1963–1968-yillarda yoshlar gazetasida, 1968–1974-yillarda bolalar adabiyoti nashriyotida muharrir, bo'lim mudiri va bosh muharrir o'rinbosari bo'lib ishlagan. 1974–1990-yillarda partiya va hukumat idoralarida xizmat qilgan, 1991-yildan «Muloqot» jurnalining bosh muharriri bo'lgan.

Birinchi she'rlar to'plami «Samarqand satrlari» 1962-yilda chop etilgan. Undan keyin «Visol» (1965), «Seni izlayman» (1968), «Samarqand ushshog'i» (1969), «Afrosiyob» (1970), «Kim sokin yashaydi O'zbekistonda» (1990) kabi to'plamlar hamda bir nechta dostonlar nashr etilgan. «Kun va tun» (1968) she'riy qissasida Boburning badiiy obrazi o'zbek adabiyotida ilk bor yaratilgan.

Boyqobilov o'zbek she'riyatida sonet janrining rivojiga katta hissa qo'shgan, Petrarka, Shekspir, Neruda va Rasul Hamzatov sonetlarini o'zbek tiliga tarjima qilgan.

Ijodining katta qismi Alisher Navoiy hayoti va merosiga bag'ishlangan: «Shukuhli karvon» (1981), «Notinch Xuroson» (1985), «Sokin Xuroson» va «Qonli Xuroson» (ikkalasi 1992) dostonlari, «Hayrat ul-abror» (1997) she'riy romani yozilgan. Keyinchalik shular asosida besh dostondan iborat «Yangi hamsa» (1998) va «O'zbeknoma» (1999) she'riy romani paydo bo'lgan.

1994-yilda Alisher Navoiy nomidagi O'zbekiston Respublikasi Davlat mukofotiga sazovor bo'lgan, 1997-yilda unga «O'zbekiston xalq shoiri» unvoni berilgan. Barot Boyqobilov 2006-yilda vafot etgan.