Gulchehra Jo'rayeva

Gulchehra Jo'rayeva 1937-yil 1-fevralda Buxoro viloyati Shofirkon tumanidagi Do'rmon qishlog'ida ziyoli oilada tug'ilgan. 1954-yilda Buxoro shahrida o'rta maktabni tugatib, Toshkentga ketgan va O'rta Osiyo davlat universiteti (keyinchalik Toshkent davlat universiteti, hozirgi O'zbekiston Milliy universiteti) jurnalistika bo'limida o'qigan; 1959-yilda o'qishni bitirgan.

Mehnat faoliyatini gazetada boshlagan. «O'zbekiston madaniyati» gazetasida o'n yildan ortiq ishlagan, keyin «Yoshlik» jurnalida (1982), O'zbekiston xotin-qizlar qo'mitasida (1991) faoliyat yuritgan. 1996–1997-yillarda O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasida adabiy maslahatchi bo'lgan.

Ijodi 1950-yillarda boshlangan: ilk she'ri 1954-yilda e'lon qilingan, 1961-yilda «Baxtim borki…» nomli birinchi she'riy kitobi chiqqan. Keyingi yillarda «Bog'imda bahor» (1968), «Gul shaydosi» (1969), «Hayajon» (1971), «Umr — daryo» (1974), «Salom, do'stlar» (1975), «Eng yaqin yulduz» (1979), «Dostonlar» (1981), «Iqbol» (1983), «Mehrim sizniki» (1984) kabi to'plamlari nashr etilgan.

Shoira nasrda ham qalam tebratgan: «Chavandoz», «Imtihon», «Zuhro yulduzi» qissalari uning qalamiga mansub. 1987-yilda she'r va qissalardan iborat «Gulshanaro» to'plami bosilgan. Mustaqillik yillarida «Yillarim — yo'llarim» (2000), «Seni sevaman, hayot» kitoblari va «Saylanma» (2009) chop etilgan; jami yigirmadan ortiq she'r va qissalar to'plami o'quvchilarga yetib borgan.

1992-yilda Gulchehra Jo'rayevaga «O'zbekistonda xizmat ko'rsatgan madaniyat xodimi» unvoni berilgan; u «Mehnat shuhrati» ordeni bilan ham taqdirlangan.