Mirmuhsin

Mirmuhsin (asl ismi Mirmuhsin Mirsaidov) 1921-yil 3-mayda Toshkentda, kambag'al kulol oilasida tug'ilgan. Nizomiy nomidagi Toshkent pedagogika institutining filologiya fakultetini 1941-yilda tamomlagan. Mehnat faoliyatini maktabda o'zbek tili va adabiyoti o'qituvchisi sifatida boshlagan, so'ng gazeta va jurnal tahririyatlarida hamda O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasida ishlagan.

She'r yozishga 1936-yildan kirishgan, ilk kitoblari — «Vatan» va «Er yurak» to'plamlari 1942-yilda chiqqan. Urushdan keyingi yillarda paxtakorlar mehnatiga bag'ishlangan «Usta G'iyos» (1947) va «Yashil qishloq» (1948) dostonlarini yaratgan; keyinroq «Qadrdonlar» va «Shiroq» dostonlari, «Ziyod va Adiba» she'riy romani nashr etilgan.

Keyingi o'n yilliklarda nasrga ko'proq e'tibor bergan. Zamonaviy hayot haqidagi «Chiniqish» (1964), ishchilar avlodi tasvirlangan «Degrez o'g'li» (1972), «Chotqol yo'lbarsi» (1977) romanlarini, shuningdek tarixiy «Me'mor» (1974) va «Temur Malik» (1985) asarlarini yozgan. Bolalar uchun o'ndan ortiq kitob chop ettirgan, A. Pushkin, T. Shevchenko, V. Mayakovskiy kabi shoirlarning she'rlarini o'zbek tiliga o'girgan.

1950–1960-yillarda va 1971-yildan boshlab «Sharq yulduzi» jurnalining bosh muharriri bo'lgan; manbalarga ko'ra, bu jurnalda jami taxminan yigirma yil, «Mushtum» hajviy jurnalida esa o'n yilcha rahbarlik qilgan. «Guliston» jurnali bilan ham hamkorlik qilgan.

1968-yilda O'zbekiston SSRda xizmat ko'rsatgan madaniyat xodimi unvonini olgan, 1974-yilda Hamza nomidagi O'zbekiston SSR Davlat mukofotiga sazovor bo'lgan, 1981-yilda unga O'zbekiston SSR xalq yozuvchisi unvoni berilgan. 1998-yilda «El-yurt hurmati» ordeni bilan taqdirlangan.

Mustaqillik yillarida ham ijod qilgan: «Ilon o'chi» (1995) va «Turon malikasi» (1998) romanlari shu davrda yozilgan. Uch jildlik (1971–1973) va to'rt jildlik (1981–1984) asarlar to'plami nashr etilgan. Mirmuhsin 2005-yil 3-fevralda Toshkentda vafot etgan.