Ўлмас Умарбеков
Ўзбек ёзувчиси, драматург ва киностсенарийнавис, «Одам бўлиш қийин» романининг муаллифи; «Ўзбекфилм» директори, маданият вазири ва Ёзувчилар уюшмаси раиси бўлган.
Биография
Ўлмас Умарбеков 1934-йил 25-январда Тошкентда туғилган. Мактабни битиргач, Тошкентдаги университетнинг (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети) филология факултетига кириб, журналистика бўлимида ўқиган ва 1956-йилда тамомлаган.
Университетдан кейин узоқ йиллар Республика телевидение ва радиоэшиттириш давлат қўмитасида муҳаррир ва бош муҳаррир бўлиб ишлади. 1971–1974-йилларда Ўзбекистон Компартияси Марказий Қўмитасида сектор мудири, 1974-йилдан «Ўзбекфилм» киностудиясининг директори бўлиб, 1981-йилгача унга раҳбарлик қилди.
Адабиётга 1950-йилларнинг охирида кириб келди: биринчи китоби — «Ҳикоялар» тўплами 1958-йилда чиқди. Кейинги йилларда «Ҳаёт абадий» ҳикоялар тўплами (1964), «Севгилим — севгилим» (1963) ва «Ёз ёмғири» (1973) қиссалари, «Дамир Усмоновнинг икки баҳори» (1978) қиссаси нашр этилди. 1969-йилда ёзилган, 1970-йилда биринчи марта босилган «Одам бўлиш қийин» романи унга кенг шуҳрат келтирди; роман 1972-йилда рус тилида «Зелёная звезда» номи билан чиқди ва бир неча марта қайта нашр этилган.
Умарбеков драматург ва киностсенарийнавис сифатида ҳам ишлади. «Оқар сувлар» (1971), «Комиссия» (1974) песалари, 1980-йиллардаги «Қиёмат қарз» саҳна асари Ҳамза номидаги театрда қўйилди; кейинроқ «Туҳмат» (1987) ва «Оқсоқол» (1991) драмаларини ёзди. Унинг стсенарийлари асосида «Икки солдат қиссаси», «Бошқалар учун» филмлари суратга олинди, «Учрашув» қиссаси «Қалин қорлар бағрида учрашув» (1981) филмига асос бўлди; «Севги афсонаси» (1984) ва «Чангалзордаги ов» (1991) совет-ҳинд филмларининг стсенарий муаллифларидан бири эди.
Ёзувчилик билан бирга давлат ва жамоат лавозимларида ишлади: 1982-йилдан Ўзбекистон маданият вазири ўринбосари, 1987–1989-йилларда вазири, 1985–1989-йилларда Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси раиси, 1989–1991-йилларда республика Вазирлар Маҳкамаси Раисининг ўринбосари бўлган.
1980-йилда Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофотига сазовор бўлди, 1981-йилда «Ҳурмат белгиси» ордени билан тақдирланди, 1984-йилда «Ўзбекистон ССР санъат арбоби», 1991-йилда «Ўзбекистон халқ ёзувчиси» унвонларини олди. Ўлмас Умарбеков 1994-йил 10-ноябрда Тошкентда оғир касалликдан сўнг вафот этди. Унинг вафотидан кейин «Фотима ва Зуҳра» романи босилиб, Муқимий театрида саҳналаштирилди. 2021-йилда «Фидокорона хизматлари учун» ордени (вафотидан кейин) берилди; Тошкентда кўча ва мактаб унинг номини олиб юрибди.
Таълим
- Ўзбекистон Миллий университетиОлийгоҳ · Тошкент · 1956 · Филология факултети, журналистика бўлими
Карьера
- Ўзбекистон Республикаси Маданият вазирлигиВазир ўринбосари (1982–1986), вазир (1987–1989) · 1982–1989
- Ўзбекистон Коммунистик партиясиМарказий Қўмитада сектор мудири · Тошкент · 1971–1974
Мукофотлар
Ўзбекистон халқ ёзувчиси1991 · Ўзбекистон
«Фидокорона хизматлари учун» ордени2021, вафотидан кейин · Ўзбекистон- Ўзбекистон ССР санъат арбоби1984 · Ўзбекистон ССР
Ҳамза номидаги Ўзбекистон ССР Давлат мукофоти1980 · Ўзбекистон ССР
«Ҳурмат белгиси» ордени1981 · СССР
Ҳаёт йўли
- 1934Туғилган
Тошкентда туғилган.
- 1956Университетни тамомлаган
Тошкентдаги университетнинг филология факултети журналистика бўлимини битирган.
- 1956–1971Телевидение ва радиоэшиттириш қўмитаси
Республика давлат қўмитасида муҳаррир, кейин бош муҳаррир бўлиб ишлаган.
- 1958Биринчи китоб
«Ҳикоялар» тўплами нашр этилган.
- 1971–1974Марказий Қўмитада
Ўзбекистон Компартияси Марказий Қўмитасида сектор мудири.
- 1974–1981«Ўзбекфилм» директори
«Ўзбекфилм» киностудиясига раҳбарлик қилган.
- 1980Ҳамза номидаги Давлат мукофоти
Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати бўлган.
- 1982–1989Маданият вазирлигида
Маданият вазири ўринбосари (1982-йилдан), вазири (1987–1989).
- 1985–1989Ёзувчилар уюшмаси раиси
Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасини бошқарган.
- 1989–1991Вазирлар Маҳкамаси Раисининг ўринбосари
Республика Вазирлар Маҳкамаси Раисининг ўринбосари бўлган.
- 1991Халқ ёзувчиси
«Ўзбекистон халқ ёзувчиси» унвони берилган.
- 1994Вафоти
10-ноябрда Тошкентда вафот этган; «Фотима ва Зуҳра» романи вафотидан кейин босилган.
Китоблар
- «Ҳикоялар»1958 · Ҳикоялар тўплами
Ёзувчининг биринчи китоби.
- «Севгилим — севгилим»1963 · Қисса
Ёшлик муҳаббати ҳақидаги қисса.
- «Ҳаёт абадий»1964 · Ҳикоялар тўплами
Одамларнинг маънавий-ахлоқий гўзаллиги ҳақидаги ҳикоялар.
- «Одам бўлиш қийин»1970 · Роман
1969-йилда ёзилган биринчи роман; 1972-йилда рус тилида «Зелёная звезда» номи билан чиққан.
- «Оқар сувлар»1971 · Песа
Ёзувчининг театр учун ёзган илк песаларидан бири.
- «Ёз ёмғири»1973 · Қисса
Детектив жанрига яқин қисса.
- «Дамир Усмоновнинг икки баҳори»1978 · Қисса
Партия ходимининг бурчи ва ахлоқий танлови ҳақида.
- «Туҳмат»1987 · Драма
1980-йилларнинг охирида ёзилган драма.
- «Оқсоқол»1991 · Драма
Ёзувчининг сўнгги йиллардаги драмаларидан бири.
- «Фотима ва Зуҳра»1994 · Роман
Вафотидан кейин нашр этилган роман, кейинроқ Муқимий театрида саҳналаштирилган.
Фильмография
| Номи | Йил |
|---|---|
| Йигит ва қиз | 1968 |
| Асосий кун | 1971 |
| Икки солдат қиссаси | 1976 |
| Бошқалар учун | 1976 |
| Қалин қорлар бағрида учрашув | 1981 |
| Рошча памяти | 1981 |
| Севги афсонаси | 1984 |
| Чангалзордаги ов | 1991 |
